غزل

غزل،قالب شعری است که توسط ایرانیان به وجود آمد؛ این قالب همچون قالب قصیده است یعنی قالب شعری است که علاوه بر هموزن بودن همه مصراع های آن، اولین مصراع فرد آن و همه مصراعهای زوج آن، دارای قافیه هستند. تعداد بیت های قالب «غزل» 5 تا 18- 19 بیت است، ولیکن بهترین غزل ها، دارای 5 بیت تا 12 بیت بوده اند. غزلیات بجا مانده از شعرای مشهور که دارای سه یا چهار بیت می باشند را «غزل های ناتمام» می گویند و اگر کمتر از این مقدار شود دیگر غزل نیست.

قالب غزل بیشتر برای بیان احوال درونی گوینده و راز و نیاز عاشقانه یا افکار عارفانه و فلسفی و اجتماعی به کار می رود. دوره شکوفایی غزل در ادبیات فارسی، قرنهای هفتم و هشتم هجری است. مولوی، سعدی، حافظ و صائب از مشهورترین غزل سَرایان زبان فارسی هستند.

شكل قالب غزل بر اساس چينش قافيه چنين است:

تا پايان شعر.

یک غزل: